การอ่าน ข้อ 42–43 ความรู้สึกของตัวละครในนวนิยาย + ข้อที่ตรงกับเนื้อหา

การอ่าน · ยากที่สุด

ถ้าตั้งเป้าระดับ 3 ให้เดา

ข้อ 42–43 เป็นช่วงที่รู้สึกยากที่สุดในส่วนการอ่านของ TOPIK II ทั้งหมด เป็นการยกฉากหนึ่งจากนวนิยายสั้นมาให้อ่าน ซึ่งความรู้สึกของตัวละครจะไม่ถูกบอกตรง ๆ ว่า 'เศร้า' หรือ 'ดีใจ' แต่ซ่อนอยู่ในพฤติกรรม สีหน้า และคำบรรยายฉากหลัง ข้อ 42 ให้เลือกความรู้สึกของตัวละครที่ปรากฏในเนื้อความ ส่วนข้อ 43 ให้เลือกตัวเลือกที่ตรงกับเนื้อหาของเนื้อความ โจทย์ประเภทนี้ยากด้วยสองเหตุผล หนึ่งคือคำศัพท์ที่ใช้บรรยายอารมณ์เป็นระดับสูงในตัวมันเอง ต้องเลือกคำที่แม่นยำจากกลุ่มคำที่ดูคล้ายกันแต่ความหมายต่างกันเล็กน้อย เช่น '먹먹하다', '착잡하다', '허탈하다' สองคือลักษณะการเขียนอ้อมค้อมเฉพาะของนวนิยาย ทำให้หากอ่านตามตัวอักษรผิวเผินก็มักพลาดอารมณ์ที่แฝงอยู่ ตัวอย่างเช่น ประโยค 'อะไรก็แตะต้องไม่ได้เลยสักอย่าง' ไม่ได้พูดถึงความเศร้าโดยตรง แต่เมื่ออ่านร่วมกับสถานการณ์แล้วจะกลายเป็นสัญญาณของความรู้สึกสูญเสียและความคิดถึง โจทย์ข้อที่ตรงกัน (ข้อ 43) กลับมีช่องให้แก้ปัญหาแบบเป็นระบบมากกว่า เพราะเพียงแค่เทียบข้อเท็จจริงในเนื้อความกับตัวเลือกให้ถูกต้องก็มีโอกาสตอบถูกได้แม้ไม่รู้คำศัพท์แสดงอารมณ์ ดังนั้นในสนามจริง การใช้เวลากับข้อ 43 ก่อนข้อ 42 ก็เป็นกลยุทธ์ที่ทำได้เช่นกัน หากตั้งเป้าระดับ 3 ช่วงนี้ไม่คุ้มที่จะพยายามเพิ่มอัตราการตอบถูกมากนัก ในแง่การบริหารเวลาควรอ่านผ่าน ๆ แล้วข้ามไป หรือเดาอย่างเด็ดขาดจะดีกว่า แต่ถ้าตั้งเป้าระดับ 6 การรวบรวมรายการคำศัพท์แสดงอารมณ์แยกไว้ต่างหากคือวิธีเตรียมตัวที่มีประสิทธิภาพที่สุด

ความรู้สึกของตัวละครในนวนิยาย + ข้อที่ตรงกับเนื้อหา

• 먹먹하다 — รู้สึกอึดอัดในอกและกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเพราะความเศร้าหรือความคิดถึง
• 착잡하다 — ความรู้สึกที่ซับซ้อนเพราะความคิดและอารมณ์หลายอย่างปะปนกันในคราวเดียว
• 허탈하다 — รู้สึกหมดแรงเพราะสิ่งที่พยายามทำมาไม่เป็นไปตามที่หวัง หรือจบลงกะทันหัน
• 씁쓸하다 — มีความรู้สึกขมขื่นเล็กน้อยค้างอยู่เพราะไม่พอใจหรือเสียดาย
• 뭉클하다 — อกร้อนวาบขึ้นมาเพราะความประทับใจหรือความเศร้าอันยิ่งใหญ่พลันไหลบ่าเข้ามา
• 애틋하다 — รู้สึกอ่อนโยนและเป็นห่วงจนใจคอยคิดถึงอยู่เรื่อย ๆ
• 서글프다 — รู้สึกเปล่าเปลี่ยวและเศร้าสร้อย
• 아득하다 — รู้สึกมึนงงหรือมืดมนราวกับมองไม่เห็นทางจนถึงขั้นสิ้นหวัง
• 울컥하다 — อารมณ์พลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างรุนแรงและฉับพลัน
• 안쓰럽다 — รู้สึกสงสารและเจ็บปวดใจเพราะสภาพของอีกฝ่ายน่าเวทนา
• 홀가분하다 — รู้สึกเบาสบายใจเพราะได้ปลดภาระหรือความกังวลอันหนักอึ้งออกไป
• 막막하다 — รู้สึกอึดอัดและมืดมนเพราะไม่รู้ว่าจากนี้จะต้องทำอย่างไรต่อไป

• ประโยคที่บ่งบอกอารมณ์ผ่านพฤติกรรมหรือสีหน้าโดยไม่พูดตรง ๆ
• เบาะแสทางอารมณ์ที่ซ่อนอยู่ในคำบรรยายฉากหลัง เช่น ห้องว่างเปล่า ข้าวของเก่า ๆ
• ความแตกต่างเชิงนัยที่ละเอียดอ่อนระหว่างคำศัพท์แสดงอารมณ์ (먹먹하다·착잡하다·허탈하다)

• จับความสัมพันธ์ของตัวละครและสถานการณ์ก่อน (ใครเป็นใคร เกิดจากอะไร)
• หาจุดที่มีพฤติกรรมหรือคำพูดที่บ่งบอกเป็นนัยถึงอารมณ์
• เทียบคำศัพท์แสดงอารมณ์ในตัวเลือกกันเองแล้วเลือกคำที่แม่นยำที่สุด
• สำหรับข้อที่ตรงกัน ให้เทียบประโยคในเนื้อความกับตัวเลือกทีละข้อเท็จจริง

• ตัดสินอารมณ์จากความรู้สึกคร่าว ๆ แล้วสับสนกับคำที่คล้ายกัน
• เข้าใจผิดว่าตัวเลือกที่ตรงกับเนื้อความเพียงบางส่วนคือคำตอบที่ถูกต้องในข้อที่ตรงกัน

เป็นช่วงที่ยากที่สุด ต้องใช้คำศัพท์ระดับ 6 หากตั้งเป้าระดับ 3 ควรเก็บเวลาไปใช้กับข้ออื่นแล้วเดาข้อนี้จะคุ้มกว่า