การอ่าน ข้อ 39–41 ตำแหน่งที่ประโยคควรอยู่

การอ่าน · ยาก

เบาะแสคือคำชี้และคำเชื่อม

ข้อ 39–41 เป็นข้อสอบพิเศษที่มีรูปแบบต่างจากข้อ 32–38 เนื้อความให้ข้อมูลมีสี่ตำแหน่ง (㉠㉡㉢㉣) ที่ทำเครื่องหมายไว้ว่าขาดประโยคอยู่ และมีประโยคหนึ่งที่ให้แยกไว้ต่างหาก ต้องเลือกว่าควรใส่ไว้ตำแหน่งใดจึงจะทำให้กระแสของเนื้อความลื่นไหลที่สุด หากข้อสอบการอ่านประเภทอื่นถามว่า 'เขียนอะไรไว้' ข้อสอบประเภทนี้กลับจัดการโดยตรงกับโครงกระดูกของเนื้อความ — 'ประโยคกับประโยคเชื่อมโยงกันอย่างไร' ซึ่งมีลักษณะที่ต่างออกไป กุญแจสำคัญของข้อสอบประเภทนี้อยู่ที่ตัวประโยคที่ให้มาเอง คำชี้ที่อยู่ต้นประโยค ('이·그·이런') ชี้ไปยังสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่กล่าวไว้ก่อนหน้า ส่วนคำเชื่อม ('그러나·따라서·또한') บอกความสัมพันธ์ (ขัดแย้ง เหตุ-ผล เพิ่มเติม) ระหว่างประโยคหน้าหลัง หากตรวจสอบเบาะแสทั้งสองนี้ก่อน ก็สามารถลดตำแหน่งที่เป็นไปได้ลงเหลือไม่ถึงครึ่งโดยไม่ต้องอ่านเนื้อความอย่างละเอียดตั้งแต่ต้น แม้เป็นประโยคที่ไม่มีคำชี้ เพียงแค่ความสัมพันธ์เชิงตรรกะที่คำเชื่อมต้องการก็สามารถกรองตัวเลือกจำนวนไม่น้อยออกได้ ความผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดคือการใส่ประโยคไว้ในตำแหน่งที่สิ่งซึ่งคำชี้ชี้ถึงยังไม่ปรากฏขึ้น และการพลาดตำแหน่งที่เชื่อมกับประโยคก่อนหน้าได้อย่างเป็นธรรมชาติ แต่กลับขาดตอนอย่างไม่เป็นธรรมชาติกับประโยคถัดไป หลังจากลดตัวเลือกลงแล้ว ต้องใส่ประโยคลงในตำแหน่งนั้นโดยตรงแล้วอ่านทั้งหน้าและหลังเพื่อตรวจสอบขั้นสุดท้ายเสมอ หากตรวจสอบเฉพาะการเชื่อมด้านหน้าแล้วข้ามการเชื่อมด้านหลังไป ก็มักเข้าใจผิดว่าคำตอบที่หน้าถูกแต่หลังฟังดูขัดเขินเป็นคำตอบที่ถูกต้อง เพราะเป็นข้อสอบประเภทที่มีเบาะแสชัดเจนอย่างคำชี้และคำเชื่อม จึงต่างจากโจทย์ระดับสูงอื่นๆ ที่มักแก้ด้วยความรู้สึก เมื่อจับเคล็ดลับได้แล้วกลับเป็นจุดที่ตอบถูกได้อย่างมั่นคง หากตั้งเป้าระดับ 3 ก็ข้ามช่วงนี้ไปได้ แต่หากฝึกฝนข้อสอบประเภทนี้อย่างเข้มข้นเพียงอย่างเดียว มักทำให้อัตราการตอบถูกสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัดในหลายกรณี จึงคุ้มค่ากับเวลาที่ลงทุนไม่น้อยเลย

ตำแหน่งที่ประโยคควรอยู่

• 이/그/이런 + 명사(지시어) — ชี้กลับไปยังสิ่งหรือสภาพเฉพาะที่ปรากฏในประโยคก่อนหน้าทันที ประโยคที่ต้องแทรกเข้าไปต้องอยู่ตำแหน่งถัดจากประโยคที่สิ่งนั้นปรากฏขึ้นเป็นครั้งแรกทันที
• 이러한/이와 같은(요약 지시어) — ชี้รวบยอดเนื้อหาของหลายประโยคก่อนหน้าเข้าด้วยกันทั้งหมด ต้องมีอย่างน้อยสองประโยคขึ้นไปปรากฏก่อน แล้วจึงเข้าไปอยู่ในตำแหน่งที่สรุปรวมเนื้อหานั้น
• 그러나/하지만(역접) — คำเชื่อมที่พลิกเนื้อหาก่อนหน้าให้กลับตรงข้าม เข้าไปอยู่ในตำแหน่งถัดจากข้อยืนยันหรือความคาดหวังที่กำลังจะถูกโต้แย้งทันที
• 그런데(화제 전환·반전) — ใช้เพิ่มการพลิกผันหรือเงื่อนไขใหม่เข้าไปในกระแสก่อนหน้า เป็นการเปลี่ยนทิศทางที่อ่อนกว่า '하지만' เข้าไปอยู่ในตำแหน่งที่เพิ่มข้อยกเว้นหรือเงื่อนไขให้กับคำอธิบายที่ผ่านมา
• 그렇다고 해서(부분 부정 전환) — ใช้เพิ่มเงื่อนไขข้อยกเว้นโดยไม่ปฏิเสธเนื้อหาเชิงบวกก่อนหน้าอย่างสิ้นเชิง เข้าไปอยู่ในจุดแบ่งเขตหลังคำอธิบายเชิงบวกจบลง เพื่อชี้ขอบเขตของมัน
• 또한/그리고(첨가) — ใช้เพิ่มข้อมูลอีกอย่างหนึ่งที่ไปในทิศทางเดียวกับเนื้อหาก่อนหน้า หาตำแหน่งที่ข้อมูลใหม่ซึ่งมีน้ำหนักเท่าๆ กับประโยคก่อนหน้าตามมา
• 왜냐하면(이유 제시) — อธิบายเหตุผลของผลลัพธ์หรือข้อยืนยันในประโยคก่อนหน้าทันที เข้าไปอยู่ถัดจากประโยคผลลัพธ์·ข้อยืนยัน ในตำแหน่งที่เหตุผลยังไม่ปรากฏขึ้น
• 결국/따라서(결론 신호) — ใช้รวบรวมประเด็นที่กล่าวมาก่อนหน้าแล้วเปลี่ยนไปสู่ข้อสรุป เข้าไปอยู่ใกล้ประโยคสุดท้ายของเนื้อความหรือบริเวณใกล้เคียง ในตำแหน่งหลังจากที่การกล่าวถึงประเด็นดำเนินมาถึงระดับหนึ่งแล้ว
• 반면(대조) — ใช้เปรียบเทียบสิ่งที่มีลักษณะต่างจากสิ่งที่อธิบายไปก่อนหน้า เข้าไปอยู่ในตำแหน่งที่คำอธิบายของสิ่งแรกจบลงแล้ว และคำอธิบายของสิ่งที่สองเริ่มต้นขึ้น
• 이 중/그중(범위 지시) — ชี้กลับไปยังบางส่วนในบรรดาสิ่งหลายอย่างที่เรียงไว้ก่อนหน้า เข้าไปอยู่หลังประโยคที่เรียงสิ่งของอย่างน้อยสองอย่างขึ้นไปไว้แล้ว
• 물론(양보 인정 후 반박 예고) — ยอมรับข้อโต้แย้งหรือข้อยกเว้นที่คาดว่าอีกฝ่ายจะยกขึ้นมาก่อน แล้วบอกล่วงหน้าว่ากำลังจะตามมาด้วยการโต้แย้ง มักตามด้วย '하지만·그러나' แทบทุกครั้ง

• สิ่งที่คำชี้ ('이·그·이런') ที่อยู่ต้นประโยคซึ่งใส่เข้าไปชี้ถึง
• ความสัมพันธ์หน้าหลังที่คำเชื่อม ('그러나·따라서·또한') ในประโยคที่ใส่เข้าไปต้องการ
• ตำแหน่งในเนื้อความที่มีเพียงสรรพนามปรากฏ แต่สิ่งที่สรรพนามนั้นชี้ถึงยังไม่ปรากฏขึ้น

• อ่านประโยคที่ให้มาก่อน แล้วจับให้ได้ว่าคำชี้หรือคำเชื่อมในประโยคนั้นต้องการอะไร
• อ่านเนื้อความตั้งแต่ต้น พร้อมตรวจสอบบริบทหน้าหลังของ ㉠㉡㉢㉣
• ใส่ประโยคที่ให้มาลงในตำแหน่งที่เป็นไปได้โดยตรงแล้วลองอ่านดู
• เลือกตำแหน่งที่การเชื่อมกับประโยคหน้าและประโยคหลังลื่นไหลตามธรรมชาติทั้งคู่เป็นคำตอบสุดท้าย

• การใส่ประโยคลงในตำแหน่งใดก็ได้โดยไม่ตรวจสอบว่าคำชี้ชี้ถึงสิ่งใด
• การพลาดตำแหน่งที่เชื่อมกับประโยคก่อนหน้าได้ แต่ขาดตอนอย่างขัดเขินกับประโยคถัดไป

เป็นข้อสอบที่มีเบาะแสชัดเจนอย่างคำชี้และคำเชื่อม เมื่อจับเคล็ดลับได้แล้วกลับเป็นจุดที่ตอบถูกได้มั่นคงที่สุดในบรรดาข้อสอบระดับยาก