การอ่าน ข้อ 23–24 เรียงความ — ความรู้สึก + เนื้อหาที่ตรงกัน

การอ่าน · ค่อนข้างยาก

ให้ความสำคัญกับข้อ 24 (เนื้อหาที่ตรงกัน) ก่อน

เป็นประเภทข้อสอบที่ให้อ่านเรียงความหนึ่งเรื่องซึ่งผู้เขียนบอกเล่าประสบการณ์หรือความคิดของตนอย่างสงบเรียบง่าย แล้วตอบสองข้อ ข้อ 23 ให้เลือกความรู้สึกของ 'ฉัน' ที่ปรากฏในส่วนที่ขีดเส้นใต้ ส่วนข้อ 24 ให้เลือกตัวเลือกที่ตรงกับเนื้อหาของเรียงความ ต่างจากนวนิยาย เรียงความบอกเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นจริงในมุมมองบุรุษที่หนึ่ง 'ฉัน' อย่างสงบเรียบง่าย จุดสำคัญไม่ใช่ตัวเหตุการณ์เอง แต่เป็นการที่จิตใจเคลื่อนไหวอย่างไรระหว่างการเผชิญเหตุการณ์นั้น จึงต้องจับสำนวนแสดงอารมณ์หน้าหลังประโยคที่ขีดเส้นใต้ให้ได้ไม่พลาด (ถอนหายใจ, อกสั่นซึ้งใจ, ลังเล, งงงันโดยไม่ทันตั้งตัว ฯลฯ) โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แม้แต่ในเหตุการณ์เดียวกัน อารมณ์ก็มักไม่ไหลไปในทิศทางเดียว — เช่น ตอนแรกตื่นตระหนกแล้วภายหลังเปลี่ยนเป็นความรู้สึกขอบคุณ จึงจำเป็นต้องฝึกนิสัยตรวจสอบก่อนว่าเส้นใต้อยู่ที่จุดใดของเหตุการณ์ คำศัพท์อารมณ์ในระดับ TOPIK ขั้นกลางขึ้นไปมีชุดสำนวนที่ปรากฏซ้ำแน่นอนอยู่แล้ว หากท่องจำเป็นกลุ่ม เช่น คำแสดงความเขินอาย ('겸연쩍다·머쓱하다'), คำแสดงความซาบซึ้ง ('뭉클하다·벅차다'), คำแสดงความเสียดาย ('허탈하다·씁쓸하다') แม้เจอคำศัพท์ที่ไม่เคยเห็นมาก่อนก็ยังพอเดาทิศทางหลักของอารมณ์ได้ (บวก/ลบ/กลาง) ข้อ 23 (ความรู้สึก) ต้องรู้คำศัพท์อารมณ์เหล่านี้จำนวนมาก หากไม่เตรียมตัวมาก็มักผิดพลาดง่าย แต่ข้อ 24 (เนื้อหาที่ตรงกัน) แก้ได้เพียงนำเนื้อความกับตัวเลือกมาเทียบกันทีละข้อ จึงเข้าถึงได้ง่ายกว่ามาก หากเวลาไม่พอ ควรเก็บคะแนนข้อ 24 ก่อนจะได้เปรียบกว่า

เรียงความ — ความรู้สึก + เนื้อหาที่ตรงกัน

แม้เป็นระดับความยากค่อนข้างยาก แต่ข้อ 24 แก้ได้ด้วยการเทียบเนื้อหาจึงเก็บคะแนนได้ ส่วนข้อ 23 หากเรียนคำศัพท์อารมณ์มาแล้วก็สามารถเก็บคะแนนไปพร้อมกันได้