การอ่าน ข้อ 16–18 เนื้อหาที่เติมลงในช่องว่าง

การอ่าน · ปานกลาง

เป้าหมายคือต้องเก็บคะแนนนี้ให้ได้

เป็นข้อสอบที่ให้เติม 'เนื้อหา' — วลีหรืออนุประโยคหนึ่งชุด — ลงในช่องว่าง ไม่ใช่ไวยากรณ์ ต่างจากข้อ 1–2 ที่เพียงเลือกคำลงท้ายหนึ่งคำ ในที่นี้ต้องอ่านบริบทหน้าหลังแล้วอนุมานด้วยตัวเองว่าการกระทำหรือสภาพใดที่เชื่อมโยงอย่างมีเหตุผลกับตำแหน่งนั้น ความยากที่รู้สึกได้จึงเพิ่มขึ้นอีกระดับหนึ่ง หัวใจสำคัญคือคำเชื่อมที่อยู่หน้าหลังช่องว่าง เช่น '그러므로', '그래서', '하지만', '그런데' เพราะคำเหล่านี้บอกความสัมพันธ์ระหว่างประโยคก่อนหน้ากับเนื้อหาในช่องว่างล่วงหน้า (เหตุ-ผล, เงื่อนไข-ผล, ความขัดแย้ง) ทิศทางของเนื้อหาที่ควรเติมลงในช่องว่างจึงถูกกำหนดไว้แล้ว นอกจากนี้ ตัวเลือกที่หลุดจากหัวข้อที่เนื้อความทั้งหมดกล่าวถึง (การนอนหลับ การดูแลต้นไม้ การนำเสนอ ฯลฯ) ต่อให้ฟังดูสมเหตุสมผลเพียงใดก็เป็นคำตอบที่ผิด ลำดับการอ่านที่มีประสิทธิภาพคือเริ่มจากประโยคที่มีช่องว่างแล้วย้อนกลับไปตรวจสอบประโยคก่อนหน้าหนึ่งถึงสองประโยค ไม่จำเป็นต้องอ่านเนื้อความทั้งหมดอย่างละเอียดตั้งแต่ต้น เพียงจับความสัมพันธ์เหตุ-ผลรอบช่องว่างก็จะทำให้คำตอบแคบลง

เนื้อหาที่เติมลงในช่องว่าง

เป้าหมายคือต้องเก็บคะแนนนี้ให้ได้ แม้จะรู้สึกว่ายากเพราะเป็นการอนุมานเชิงตรรกะ ไม่ใช่ไวยากรณ์ แต่เพียงจับคำเชื่อมเพียงคำเดียวก็จะกำหนดทิศทางได้